Skip to main content

Our Old Age Home Stay Experience


We planned a week’s visit to an old-age home in Lonavala, in a group of ten from Bilimora between 7 and 14-Mar-2019. Dr. Pravin Gilitwala led the team and organised because he had been there numerous times. Dr. Bhavana Desai (my wife) and I were little uncertain about the venue and timetable there but agreed just to have a new experience altogether. To our surprise, everything turned out to be better than all we thought. We had a great time all in all!

Kapol Sanatorium, Lonavala

Just by the old Mumbai-Pune highway is situated this old-age home for fixed one week stay. Only old-age people above 60 years are invited to stay for a week starting every Thursday and ending the next Thursday, in a total number of hundred. There are AC and non-AC rooms available for fixed one week, at different rates. These are twin-sharing rooms charged at is Rs. 6,000 and Rs. 12,000 per week, based on individual preferences. The rooms are like single bedroom apartments with four beds, dining table and kitchen having LPG gas connection and utensils for cooking, serving and eating. The bathroom and lavatory were separate, with the well-set bathroom having hot-cold water and shower (and also the western type commode aptly preferred by the elderly). The television or music systems were purposefully excluded. There is an intercom telephone connecting every room to the office, room service and other rooms. The housekeeping staff clean the room and utensils and also wash clothes every day.


There is a hall with a sound system and big screen television for daily gatherings, a well-maintained garden with swings and chairs, a joggers’ track and a temple for daily prayers from 7:00 PM to 8:00 PM. Smt. Kala Doshi was in charge of prayer session ready with Aarti, Bhajans, other prayers and songs. The added attraction of this meeting was the birthday and wedding anniversary celebration. Our friend Bharti Trivedi singing Bhajans, Ghazals and songs with harmonium was the best of all. Wedding anniversary celebration of three couples was held on Wednesday (13-Mar-2019) following prayers. Dr. Bhavana Desai and I, Mr. Indravadan Mehta and one more couple had their wedding anniversary. Smt. Kala and all others sang Lagna Geeto (wedding songs) for us. All were happy and a bit emotional. We threw an ice cream party to all present there.



I must admit, meeting Antubhai reminded me of my father. He had just a similar look and mannerism. I would feel how a father-son bonded and had an emotional outburst. You do not know how people can be that good and kind to any unknown.

Musical Delight

During 9:00 to 10:00 PM every evening, most of us used to gather in the hall to enjoy a musical feast served by our inmates Sharad Parekh (USA), Chandresh Trivedi (Ahmedabad), Dr. Bhavana Desai (Bilimora) and Varsha Gandhi (Mumbai). All four sang songs - Sharadbhai sang all the songs as a solo artist, Chandreshbhai as a performer with Karaoke music in the background, Dr. Bhavana Desai sang songs of her choice and as a partner in duets and Varshaben sang Bhajans, Garaba and songs of her choice. The excitement heightened when Garaba, musical chair and Antakshari also got added. Before calling the night at 10:00 PM., we had a fun-packed evening!

Late Night Meetings

We the ten from Bilimora used to gather in one of the rooms every night, to chitchat and enjoy the light mood of joking till sleep forced, even till 1:00 AM! A laugh was the only end result of whatever we talked. According to mood, at least five-six of us met regularly.



The Food

The breakfast at 8:00 AM, lunch at 12:00 PM, tea/coffee and light snacks at 4:00 PM and dinner at 8:00 PM was the fixed timetable. The bell was rung to invite everyone to the dining hall.

The breakfast typically contained Upma, Uttapa, Poha, Wada, Idli, Sambhar and similar. The food was always warm and fresh. They used to write the daily menu on the whiteboard.

The lunch included a sweet, Puran Poli, only on Sunday. Everyday morning menu contained a Farshan in addition to Daal - Rice, vegetables with cereals and Roti. Evening menu also had a variety of dishes like Bhel, Panipuri, Khichdi-Kadhi, Dal Dhokali and what not. Eight days of meal expenses barely charged Rs. 1,800 per person. The manners of staff in the dining hall were pleasing, welcoming and respecting to each one of us. Well, I have never seen such well-behaved staff in many places.

Our Itinerary of Old-age Home Stay

Thursday
  • Journey to Lonavala from Bilimora, allotment of rooms, get set and go!
Friday 10:30 AM
  • Welcome meeting, introductions and get together
  • Welcome address by Anant Dhoshi
  • He reiterated, 'we are not doing any social service, we are enjoying and getting pleasure we love to be with you all'
  • All inmates introduced themselves – name, native place and occupation, etc.
  • Walk to Swayambhu Ganesh Temple
Saturday 10:30 AM
05:00 PM
  • Colouring competition 
  • Visit to Narayani temple
Sunday 10:30 AM
02:00 PM
  • Spinner game 
  • Lonavala and Khandala sightseeing 
Monday 10:30 AM
04:00 PM
  • My lecture on eye care
  • Brahmakumari Manishaben's lecture
  • Pleasure Trip of Ishmangal Herbal Farm and Durga Parmeshwari temple
Tuesday 08:30 AM
  • Full day visit to Bhima Shankar Temple (around 200 k.m. away)
  • Evening visit to Sunil’s Wax Museum
Wednesday 08:00 PM
  • No time table – no plan
  • Simply a retiring and relaxing day
  • Valedictory function to celebrate our wedding anniversary with “Lagna Geeto” and ice cream
Thursday
  • Goodbye till the next visit and return journey to Bilimora
Everyday 07:00 AM
  • Yoga by Prof. Mujadia

Kapol Sanatorium, Lonavala is active because of three persons staying there. Chairman Pravin Dalal, Ex-trustee and full-time in-charge Antubhai alias Anant Doshi (85) and his wife Kalaben (84). In spite of age, they are active, involved, interested and get everything done for the ease and pleasure of inmate guests.

We were a group of 63 (Sixty Three) this week. The first reaction on entering and seeing the crowd of old (really old) and a bit-debilitated guest was negative. I remembered the old-age homes I had seen and wondered how I would ever pass seven days of a week. I would console myself by reminding that I at least had nine others with me – my wife, Dr. Pravinbhai and Naliniben with his brother Devendrabhai, Prof. Vasantbhai Mujadia with his wife Minaben, Prof. Minuben, Shri Piyushbhai Dharaiya and last but not the least Bharatiben Trivedi. The beginning proved to turn wrong and later nearly all 63 became very close - turning into our brothers, sisters, mothers or fathers.

The majority of the senior citizens were mainly from Mumbai and Kapols, others were from Bilimora, Rajkot, Gandhinagar, Pune and the USA, got attached with many in a short duration. Let me narrate my attachment with them.

Champak Shah looks just like my late Ishwar Masaji - so I took his photos from all angles. I felt if he was another Ishwarbhai. To talk about this, I visited his room and we had a heart-to-heart talk. The tie of relations developed will last long. Jayendra Padia from Rajkot was single here. Since he is from the Sales Tax Department, we had lots to talk about and also referred to my relative Ketanbhai Desai who retired from the same department recently. He has written many books on Sales Tax.

Varshaben Gandhi and her husband were very open to all of us. She told about her bad experience of sonography. Being a singer, Garaba player and a light-minded lady, our association reached a great height. Indravadan Mehta shared their wedding anniversary with us – he has visited this place frequently for the last twenty years.

I must say the most active amongst all was Sharadbhai Parekh from the USA. He sang filmy songs, Gujarati songs and Garaba every day. 97 years old Gangadas Gandhi was active, interested and participated in all the activities. The youngest (58) was Minuben Mujadia (Bilimora) - a jolly, enjoying and expressing like an innocent child. Maybe she was the best in the group.

My daughter Vaishali managed to visit us for one day and found out how the stay was.



Summary of the experience is good. Yes, for a change once in a while, this is a great stay. Yes, old-age homes stay (if compulsion forces) can be joyous and good if the crowd around is positive, well-dressed and enjoying. Hope nobody needs such a stay by compulsion till death, but if so happens, better learn to enjoy the life there instead of cursing – criticising all concerned. My wife Bhavana had a great pleasure being an artist singing songs every day, performing Garaba and leading event of musical-chair game and Antakshari. I too felt great all the while being with people respecting both of us.

Yes, stay in old-age home is worth trying.

Dr. Bharat Desai
Desai Eye Hospital, Bilimora


--
Map directions to Kapol Sanatorium, Lonavala



--

----------------------------------
Readers' Comments Related Articles
----------------------------------

Comments

Readers also liked:

Anavils - An Endangered Community

After Parsis, Anavils (Anavil Brahmins, અનાવિલ બ્રાહ્મણ ) are the fastest decreasing community. The total population of Anavils around the world does not exceed two lakhs figure and that is also fast reducing day by day. Days are not far, beyond a century or so, when they will have to be seen/found in records, photos and videos. Why?

Because,
   - they get married too late,    - many are dying unmarried,    - they wait for the career to be settled before the first (and maybe the only) childbirth.

મગજ ન ગુમાવો, વજન ગુમાવો

મગજ ન ગુમાવો, વજન ગુમાવો (Don't Lose Your Mind, Lose Your Weight) લેખિકા: ઋજુતા દિવેકર (Rujuta Diwekar), અનુવાદ: રેખા ઉદયન  પુસ્તક પરિચય: ડો. ભરતચંદ્ર એમ. દેસાઈ વધેલા વજનથી હતાશ અને ગભરાયેલા લોકોએ સરળ રરત્તો જાણવો હોય તો આટલું જરૂર જાણો. તંદુરસ્તી માપવા માટે વજનકાંટા કે મેઝર ટેપત્તી જરૂર પડે એવું થોડું જ છે? તમારા લગ્ન પ્રત્યે તમે ખરા દિલથી કામ કરતા હો અને ભરપૂર જિંદગી જીવતા હો, તો તમે ફિટ જ છો. આપ, પૌષ્ટિક અને યોગ્ય આહાર લેવા ઉપરાંત જીવન ભરપૂર માણતા પણ શીખવું જોઈએ, ત્યારે જ તમે ફિટ કહેવાઓ.

અહીં આપેલી સૂચનાઓનો કરશો તો Compensatory Diet, Herbal Diet, Crash Diet, Fat Free, Sugar Free, Baked diet, Comfort Food, South Beach Diet, Atkin Diet અને આવા અટપટા - ભૂખમરાવાળા અને થકવનારા ખોરાક (Diet Plan)થી ચોક્કસ મુક્તિ મળશે અને ભુખા રહ્યા વગર, ખાઈ-ખાઈને વજન ઉતારી શકશો.

દિકરીના અવિચારી લગ્ન અને મા–બાપ: અભ્યાસ લેખ

સાધારણ રીતે, દીકરીના જન્મના વધરામણા સાથે જ તેના લગ્નના મંગળમય દિવસનું આયોજન મા બાપ શરૂ કરતાં હોય છે. પૈસા બચાવતા થઈને ભાવિ જમાઈ વિષેના દીવાસ્વ્પ્નોમાં રાચવા માંડે છે. પણ આ બધાં વચ્ચે મા બાપ પોતાની મરજી, પોતાની સંમતિ અને પોતાનો નિર્ણય દિકરીના લગ્ન માટે ફરજીયાત સમજતાં હોય છે. તેથી જયારે આવું નથી થતું અને પુત્રી પોતાની મરજીથી મા બાપની પરવાનગી, ઈચ્છા વિરુદ્ધ જયારે લગ્ન કરે છે ત્યારે, મા બાપ ઉપર આભ તૂટી પડે એટલું દુ:ખ આવી પડતું હોય છે.

આવું કેમ થાય છે? તે વિષયની અહીં ચર્ચા કરીએ.

કાર્તિકેય

કાર્તિકેયના જન્મની વાત

તારક નામ ના અસૂરે દાનવે દેવોને હરાવ્યા હતા. તેને મારવા માટે દેવોએ શું-કરવું તે વિચાર્યું તેને તારક ને મળેલા વરદાન મુજબ તેને ફક્ત નાનું બાળક દ્વારા બનેલું અને માર્ગદર્શિત લશ્કર જ મારી શકે એમ હોવાથી તેઓએ બ્રમ્હાનો સંપર્ક કર્યો. બ્રમ્હાના કહેવા મુજબ ફક્ત શિવ-પુરુષ દ્વારા ફક્ત એકલાથી પેદા થયેલ બાળક – ફક્ત ભગવાન શંકર જ આપી શકે ભગવાન શંકર ને મોહિત કરવા “કામ” ને મોકલ્યો પરંતુ શિવ તેને “ત્રીજી આંખ” ખોલી ને ભશ્મ બનાવી દીધો. ત્યારે તેમણે શક્તિ પાર્વતિ ને આજીજી કરી. પરંતુ આ ભગવાન શિવને પાર્વતિ મનાવી શક્તિ નથી. પરંતુ પછીથી દેવો અને પાર્વતિ ની વિનંતી ગ્રાહ્ય રાખી શિવ છ ચમકારા જેવા અગ્નિ રૂપે બીજ એટલે કે વીર્ય આપે છે તેથી કાર્તિકેય ને સ્કંધ (વીર્ય દ્વારા જીવીત) પણ કહે છે.

આવા શક્તિશાળી અને ઉષ્ણ બીજને અગ્નિને દેવો આપે છે. અગ્નિ બીજને ગરમ હોવાથી સાચવી શક્તિ નથી, ત્યારે પવનને આપે છે. જે વાયુ- પવન ગંગામાં પધરાવે છે ત્યાં પાણી ઉકાળવા માંડે છે અને બારું ના જંગલમાં આ વીર્યમાથી આગ લગતાં,બચેલા અંગારામાથી છ બાળકો ઉદભવે છે. માં માટે રડતાં તડપતા છ બાળકો માંથી છ માથાવાળું એક બા…

Learning To Say No, When You Usually Say Yes

Great damage is done to you if you say Yes when actually you want to say No. During a lifetime, we come across incidences in the day to day life where a critical situation arises and we wrongly say Yes instead of No. This is about the analysis of all circumstances telling and teaching us why do we say Yes, how should we say No and most importantly, what are the benefits of telling No.

Dawood Ibrahim - A Journey From Dongri To Karachi, Via Dubai

One of the recent off-bit topics I’ve read, this one book about ‘Mumbai Mafia’ has been the most interesting, well-researched and well-written. Here is an excerpt from Dawood Ibrahim's journey from “Dongri to Dubai”, and the six decades of Mumbai mafia.

My Books - My Treasure

During a candid chat with Prof. Dr Ashwin Desai in Surat one fine day, he asked me about the list of books I possess and I had no answer! I thought why not prepare an inventory, along with an article containing a brief description and their photographs.
I also happened to read an article in Reader’s Digest around the same time about the set of books the lady author owned. She advised to keep books around - within reach and there were chances of your reading the book. She advocated to keep on purchasing the books, so that one day you may come out reading the precious collection you have already purchased at a sky-high expense. Let me describe them and I wish photos speak more.

મોરારજી દેસાઈ

ભારતના ભૂતપૂર્વ વડાપ્રધાન શ્રી. મોરારજી દેસાઈ આપણી વચ્ચે જીવ્યા અને મર્યા. તેમને માટે આપણને સૌને ગર્વ છે. કારણ તેઓ ગુજરાતી હતા. આપણી જેમ અનાવિલ હતા અને ગરીબ પરિવારના સભ્ય હતા. તો પણ ભારતના રાજકિય સર્વોચ્ચ પદ વડાપ્રધાન પદે સ્વબળે પહોચ્યા હતા. તેઓ આપણા હતા આપણી સાથે હતા જીવ્યા હતા. આપણે તેમને સરળતાથી મળીને વાતચીત કરી શકતા હતા. છતાં તેમનો પરિચય મને કહેવા દો.

મોરારજી દેસાઈનો સ્વભાવ

સાચો પરિચય ખૂબ ઓછા લોકોને હતો. આથી તેમના વિષે ઘણી ગેરસમજો પ્રવર્તતી હતી. તેમના વિષે પૂર્વગ્રહથી લખાતી માહિતીઓ દ્વારા આપણે તેમને ઓળખતા થયા હતા. ત્યારે તેમનો સ્વભાવ જીદ્દી, તુંડમિજાજી, અભિમાની કે ખૂબ જ કડક હોવાની ખોટી માન્યતા હતી. તે દૂર કરવાનો અને સાચી રીતે તેમને ઓળખાવવાનો પ્રયત્ન અહી મેં કર્યો છે. મોરારજી દેસાઈના સ્વભાવનો પરિચય કરાવવા અને તેમને થતો અન્યાય નિવારવા હું તેમની આત્મકથામાંથી દેખાતા અને ઉદભવતા તેમના સ્વભાવની વાત કરીશ. ચાલો, પહેલા ટૂંકો પરિચય જાણીએ.

ટૂંકો જીવન પરિચય
૨૯.૦૨.૧૮૯૬ વલસાડ જીલ્લાના ભદેલી ગામે મોસાળમાં જન્મપ્રાથમિક શિક્ષણ : ભદેલી અને સાવરકુંડલામાધ્યમિક શિક્ષણ : શેઠ આર.જે.જે.હાઈ સ્કૂલ અને બાઈ આવ…

જમ્મુ-કાશ્મીરનો અજાણ્યો ઈતિહાસ

આપણે સમાચાર તરીકે જમ્મુ-કાશ્મીરની વાતો રોજ સાંભળીએ છીએ, પણ વિગતવાર ઊંડાણપૂર્વકની માહિતીના અભાવે વાત ખાસ સમજાતી નથી. ચાલો, પહેલાં મૂળ વાતો બરાબર સમજીયે.

જમ્મુ-કાશ્મીરનો ઈતિહાસ
૧૮૨૨: મહારાજા ગુલાબસિંહ જમ્મુની ગાદીએ બેઠા.૧૮૪૬: જમ્મુ અને કાશ્મીર બન્ને એક રાજ્ય બન્યા. ઈસ્ટ ઈન્ડિયા કંપની અને મહારાજા ગુલાબસિંહ વચ્ચે અમૃતસર સંધિ થઈ.૧૮૫૭: સ્વતંત્રતાની પહેલી લડાઈ… મહારાજા ગુલાબસિંહનું મરણ.૧૯૪૭: ભારત વિભાજન સાથે ભારત અને પાકિસ્તાન એમ બે ભાગમાં સ્વતંત્ર થયું.રર-૧૦-૪૭: જમ્મુ-કાશ્મીર પર પાકિસ્તાને કબાલીયો વડે આક્રમણ કર્યું અને ૧/૩ ભાગ કબજે કર્યો.૨૬-૧૦-૪૭: મહારાજા હરિસિંહ ભારત જોડાણ પત્ર પર સહી કરી… જમ્મુ-કાશ્મીરનું ભારતમાં જોડાણ.૩9-૧૦-૪૭: શેખ અબ્દુલ્લા આપાત પશાસક નીમાયા.૧૭-૧૧-૪૭: પ્રજા પરિષદ પક્ષની સ્થાપના.