Skip to main content

Kankaria Carnival, Flower Show And Ahmedabad

25-Dec-2017 onwards, I had talked with my friend Anilbhai Desai on phone two-three times. Every time, he mentioned the worthiness of seeing Kankaria Carnival and invited us. But I was resistant to go. On 30-Dec-2017, while talking with Jayshreeben Desai, she also invited and insisted to visit Ahmedabad. So, my wife Bhavana and I accepted the invitation. In fact, when we need to face young generation people, we avoid out of fear of difference and generation gap. Even visiting close relatives and friends is not that pleasing nowadays, and so we avoid as far as possible. I had sufficiently interacted with Anilbhai's son – Darshan and his wife Shalu, so I could be little courageous to decide for the visit.


Surprisingly and to my pleasure, I was right. When we reached Ahmedabad by Gujarat Queen on 31-Dec-2017, Anilbhai and Darshan welcomed us at the railway station and drove to their home near Kankaria Lake Gate No. 3. We had planned for only one day programme, but Darshan insisted to stay for one more day to visit the flower show at Sabarmati riverfront. His welcome and consistent force made us accept the one-day extension. He made Railway ticket reservation for the return ticket.

Well, we were more than happiest staying with them for nearly 36 hours. All the time, they accompanied us and looked after us. I no longer have any regrets about being with the young generation. We felt how they were so good at heart and did have great respect as well. We were going to face many surprises. Let me start.

On reaching, we were offered slippers and napkins to be kept till stay. They offered us a separate bedroom and they (five) stayed in a single room to accommodate us. On both the days, different breakfasts like aloo poha, upma and snacks were offered with tea not regularly seen at all places.

New Year's Eve Celebration (31st Dec 2017)

During late evening hours, four of us - Anilbhai, Darshan, Subodhbhai (Anilbhai's brother-in-law) and myself, sat with different drinks, mocktails, munching and dinner. We had lot many open heart talks, starting from timepass to ‘heart to heart’ dialogues. The meeting concluded when the clock bell rang at midnight. We dropped Subodhbhai at his residence.

Next day morning, Bhartiben (Anilbhai’s sister) took all the pains to visit us and meet us during our stay.

Kankaria Carnival 2017

We visited the festival Kankaria Carnival with Anilbhai and Jayshreeben. We had to stand in the queue for nearly 45 minutes to enter through one of the seven gates. Kankaria Lake and its central island Naginawadi were decorated with multiple colourful lights. Stages of the music and entertainment shows were set in three places. And the most important was the laser light show being shown constantly with multiple designs and colours. Such programmes were planned for seven days of the last week of the year. Everything was worth seeing and enjoying, except the overcrowding.



Nostalgic Emotions About Ahmedabad
  • I have a special attraction for this city Ahmedabad because I studied here for three years (1975 to 1978) at B. J. Medical College. I have walked through nearly all the roads of A’bad, be it M. G. Road, Relief Road, Ashram Road or any other even during the peak of heat, cold and rain.
  • All the gates are nearly same – Prem Darwaja, Dariyapur Gate, Raipur Gate, Tran Darwaja, Panchkuva Gate, Kalupur Gate, Jamalpur Gate or Sarangpur Gate- they tell about the history of Muslim rulers and have value as an antique architecture. The gates do not open anywhere.
  • Except for the Kankaria Lake and Sabarmati Riverfront development, other important landmarks of historical value are Jhulta Minara (by shaking one minaret, the other distant minaret shakes), Sidi Saiyad Masjid with picture of the stony net at Lal Darwaja, Bhadrakali fort with temple, Gandhi Ashram at Sabarmati River and one of the biggest of hospitals - New Civil Hospital, Asarwa.
  • I have seen a long circle of Garaba players during Navratri at Bhadrakali temple, and the Prime Minister Morarji Desai addressing at Kankaria Lake with B. J. Patel as the Gujarat Chief Minister.
  • The nostalgic emotions reminded me of our wedding (Mar-1976) and the birth of my daughter Vaishali (May-1977) at the Civil Hospital, A’bad.
  • I shall never forget four eatables available only at A’bad. The tongue has stored the taste of Daal Wada of Ashram Road, Fulvadi of Mehta's, Kaju Katri of Aazad and Chorafali near Kankaria.
Flower Show 2018

At Sabarmati Riverfront, around two-kilometre long flower show was organised for ten days. Here, all the types of flowers were exhibited making a great scene with different floral pieces showing giraffe, horse, sheep, etc. animals, sparrow, butterfly and other birds and a Barbie doll. Only seeing is believing. All were busy seeing, enjoying the sight and taking photos and videos of the memorable show. Food court, sets of greenhouse effects, shops selling all of the flowers (seeds, fertilisers, plants and accessories) were also worth seeing.



After seeing the flower show, we seven had a lunch near Vadilal Hospital. Following lunch, we said goodbye to all concluding the trip. Shalu arranged for the cab and paid the amount by Paytm. Last of her hostship was the return-gift of dates and coconut sweets and packed dinner for the two of us.
Well, meeting this generation and staying together was a great success. I think it is worth trying to experience how young generation cares, respects and welcomes being with them.

Comments

  1. Thanks a lot for such a lovely brief of your tour at Ahmedabad but trust hosting you is all our pleasure.

    The kind of friendly n welcoming gesture you exhibit always is really admirable.

    True friendship which you n my father share is very rare to see now a days.

    Thanks again.

    ReplyDelete
  2. This is a very interesting and informative blog on Ahemedabad which provide us very useful information about city, very in-depth study by Dr. Bharatbhai, very good work keep it up!

    ReplyDelete
  3. Very detailed and I felt like I have traveled these places myself after reading it. And experienced the history of Amdavad. Now a days we miss the personal touch in any tour or Travel because everything is digital but good to know that you had a great company and they made sure that whatever time you were there they accompanied you...over all very nice article.

    ReplyDelete

Post a comment

Optionally, you can also email your feedback directly to the author.

Popular this week:

Anavils - An Endangered Community

After Parsis, Anavils (Anavil Brahmins, અનાવિલ બ્રાહ્મણ ) are the fastest decreasing community. The total population of Anavils around the world does not exceed two lakhs figure and that is also fast reducing day by day. Days are not far, beyond a century or so, when they will have to be seen/found in records, photos and videos. Why?

Because,
   - they get married too late,    - many are dying unmarried,    - they wait for the career to be settled before the first (and maybe the only) childbirth.

Gujarat – Introduction And History

A student of History has to understand Geography, Economics and Anthropology simultaneously. A person curious to know about world history has to proceed step by step, learning his own state first, then country and then only one can understand world history. Well, appreciating above facts, I am starting my study with History Of My State Of Gujarat. I have put it in order of time and later described important states and rulers.

ચાલો, જાણીએ દક્ષિણ ગુજરાતના અનાવિલોને

અનાવિલ સમાજનો પરિચય
વાપીથી તાપી અથવા કહોકે ઉંમરગામથી કોસંબા સુધી વિસ્તરેલા અનાવિલો, હકીકતમાં વિશ્વના દરેક ખૂણે પથરાયેલા છે. અપરિણિત રહેવું- મોડાં લગ્નો અને એક કે તેથી ઓછા બાળકો ધરાવતા અનાવિલો ધીરે ધીરે કુલ બે લાખથી પણ ઓછી વસ્તી વિશ્વમાં ધરાવે છે. આપણો ઈતિહાસ
આપણે કહી શકીએ કે આપણો ઈતિહાસ કમસેકમ 5000 વર્ષ જુનો છે. દક્ષિણ ગુજરાતના અનાવલ (ત્યારે અનાદિપુર તરીકે પ્રખ્યાત) ખાતે ભગવાન રામને રાવણ જેવા બ્રાહ્મમણના વધના પ્રાયશ્ચિત માટે પાપ ધોવા માટે મહાયજ્ઞ કરવાની જરૂર પડી ત્યારે હનુમાન આપણા પૂર્વજોને આયોધ્યાથી અનાવલ લાવ્યા હતા ત્યારથી આપણે અજાચક્ર બ્રાહ્મમણો કે અનાવિલ તરીકે ઓળખાઈએ છીએ. હકીકતમાં, આપણે અફઘાનિસ્તાનથી આવેલા આર્યો છીએ.બિહારના મગધ રાજ્યના રાજ્યકર્તા તરીકે પણ આપણા પૂર્વજો ઓળખાયા છે. અનાવિલ રાજા “પૂત્રક” નાગકન્યા “પાટલી” સાથે લગ્ન કર્યા પછી રાજધાની તરીકે “પાટલીપૂત્રક” શહેર વસાવે છે જે આજે પટના તરીકે ઓળખાય છે. તેથી જ આપણા જેવા બુદ્ધિશાળી અને નેતા ચાણકય ઉર્ફે કૌટિલ્ય પણ અનાવિલ હોવાનું મનાય છે.અનાવલ રાજ્ય જે વ્યારા, મહુવા, વાંસદા, અને ચીખલી તાલુકા સુધી વિસ્તરેલું હતું તેના રાજા અનાવ…

કાર્તિકેય

કાર્તિકેયના જન્મની વાત

તારક નામ ના અસૂરે દાનવે દેવોને હરાવ્યા હતા. તેને મારવા માટે દેવોએ શું-કરવું તે વિચાર્યું તેને તારક ને મળેલા વરદાન મુજબ તેને ફક્ત નાનું બાળક દ્વારા બનેલું અને માર્ગદર્શિત લશ્કર જ મારી શકે એમ હોવાથી તેઓએ બ્રમ્હાનો સંપર્ક કર્યો. બ્રમ્હાના કહેવા મુજબ ફક્ત શિવ-પુરુષ દ્વારા ફક્ત એકલાથી પેદા થયેલ બાળક – ફક્ત ભગવાન શંકર જ આપી શકે ભગવાન શંકર ને મોહિત કરવા “કામ” ને મોકલ્યો પરંતુ શિવ તેને “ત્રીજી આંખ” ખોલી ને ભશ્મ બનાવી દીધો. ત્યારે તેમણે શક્તિ પાર્વતિ ને આજીજી કરી. પરંતુ આ ભગવાન શિવને પાર્વતિ મનાવી શક્તિ નથી. પરંતુ પછીથી દેવો અને પાર્વતિ ની વિનંતી ગ્રાહ્ય રાખી શિવ છ ચમકારા જેવા અગ્નિ રૂપે બીજ એટલે કે વીર્ય આપે છે તેથી કાર્તિકેય ને સ્કંધ (વીર્ય દ્વારા જીવીત) પણ કહે છે.

આવા શક્તિશાળી અને ઉષ્ણ બીજને અગ્નિને દેવો આપે છે. અગ્નિ બીજને ગરમ હોવાથી સાચવી શક્તિ નથી, ત્યારે પવનને આપે છે. જે વાયુ- પવન ગંગામાં પધરાવે છે ત્યાં પાણી ઉકાળવા માંડે છે અને બારું ના જંગલમાં આ વીર્યમાથી આગ લગતાં,બચેલા અંગારામાથી છ બાળકો ઉદભવે છે. માં માટે રડતાં તડપતા છ બાળકો માંથી છ માથાવાળું એક બા…

સિનિયર સિટીઝન્સ માટે નિબંધ સ્પર્ધા

સિનિયર સિટીઝન્સ માટે નિબંધ સ્પર્ધા 
વિષય: મારી આત્મકથા


60થી વધારે ઉંમરના કોઈ પણ વ્યક્તિ ભાગ લઈ શકશે.લીટીવાળા ચાર (04) ફૂલસ્કેપ કાગળમાં (બાળપણ - અભ્યાસ - વ્યવસાય - સમાજજીવન - પોતાના અનુભવો અને સલાહના મુદ્દા પર) પોતાની આત્મકથા ગુજરાતીમાં લખવી.પોતાનું નામ, સરનામું અને મોબાઈલ નંબર જણાવવા.સ્પર્ધા નિઃશુલ્ક (મફત) છે. યોગ્ય નિર્ણાયકો દ્વારા તપાસી ત્રણ (03) ઈનામો સિનિયર સિટીઝન્સ ક્લબ, બીલીમોરાની મે/જૂનની સભામાં આમંત્રી અપાશે. સમય મર્યાદા: તા. 30-05-2020 પહેલા રૂબરૂ કે કુરિયર દ્વારા ડો. ભરત એમ. દેસાઈ, દેસાઈ આંખની હોસ્પિટલ, ફીડર રોડ, બીલીમોરા સરનામે મોકલવું. સંપર્ક મોબાઈલ નંબર: 99240 63045

Jainism: Simplified

I am introducing here world spread religion having 5.5 million followers, mainly in India and abroad like USA, UK, Canada, East Africa and many other countries in one of the six greatest religions. Word "Jain" is derived from "Jina" meaning conqueror. "Arihant" is one who has destroyed his inner enemies like anger, greed, passion and ego.


Bhagavad Gita - Short And Straight

Have you read Bhagavad Gita - also known as Shrimad Bhagavad Gita? A positive answer is not much awaited and so this article - giving details in a precise and shortest way. Just read every line and try to be with me in this story-telling. I am sure you will end up with great surprises.


BHAGAVAD GITA

Here, Bhagavad means GOD. Gita means singing poetry.

The context of the story is a dialogue - conversation, taking place on the battlefield of Kurukshetra war between Lord Krishna (kṛṣṇa) and Pandava prince Arjuna.

My 2018 Accounts (On Life)

Over time, I have learnt and practised being accountable and better-organised in day to day life. That makes me disciplined and presentable with honour – any time and every time. I maintain day to day diary for the last seven years recording all the events and emotions. Reading the contents of the 2018 year diary inspired me to write the statement of account presenting activities of 365 days of the year.

Daily Routine
I consider my day starting at night, 9.30 PM, when I go to bed. I get up around 2:00 to 3:00 AM. That’s when I do my reading and writing work until I fall asleep again. That gives me more than 2 to 3 hours of study every night.I do clinical practice as an ophthalmologist between 9.30 AM to 1:00 PM in the morning and 4.30 to 7:00 PM in the evening. Yes, after lunch, between 1.30 to 4:00 PM there is a compulsory sleep, the classic after siesta, for about two hours.Morning hours, between 7:00 to 9.30 AM are “no work” time, spent in getting ready, reading newspapers and havin…

Mother Is Mother

My mother passed away on 06 Oct 2010. I can say I was with my mother till 60 years of my life. Prof. Sandhyaben Bhatt (Bardoli) sent me her article on her mother and asked me to tell her about my mother. But I was reluctant to spell a few words here and there about my mother because I was considering her beyond words. Anytime, I was remembering her and praising mother is always inadequate and much less compared to the mother’s dedication for her offsprings.

મારું વસિયતનામું

માંદગીમાં સારવાર અને મરણ વખતની ક્રિયાઓને લાગતું વસિયતનામું 
મારી સાંઠ વર્ષની ઉંમરે મે મારી આત્મકથા લખેલી તેમાં મારી માંદગીની સારવાર અને મૃત્યુ પછીની વિધિઓ મારા પત્ની અને બાળકો જેમ કરશે તે મને મંજુર રહેશે-એવું વિધાન મે કર્યું હતું. હા, તે વાત હું હજીપણ એમની એમ જ સ્વીકારું જ છું પરંતુ, હવે દસ વર્ષ પછીના મારા વિચારોનો ખ્યાલ આવે એટલા પૂરતું આ પત્ર લખું છું. 
મારી શારીરિક તકલીફોનો ઈલાજ કઈ રીતે કરાવવું તે બાબતે કમસેકમ મારા પોતાને લગતા કેટલાક ખ્યાલો મે નક્કી કર્યા છે, તેનું વિગતવાર વર્ણન હું કરીશ.


જો બેભાન ન હોઉ અથવા કહો કે માનસિક રીતે નિર્ણયશક્તિ ગુમાવી ન ચુક્યો હોઉ તો, મારી ઉંમરને લગતી કોઈપણ માંદગીની કેવી-કેટલી અને ક્યાં સારવાર કરાવવી તેનો નિર્ણય હું લઈશ. પણ હું બોલીને કે બીજીરીતે કહી ન શકું એમ બને તો માર્ગદર્શક બને એ રીતે સારવારની વાતો કહીશ.